جود و كرم تو چشم اميد بسته و پشت گرم باشم . . . » ( 1 ) اين دعاى شريف حكايت از كمال معرفت و ايمان كامل امام عليه السلام نسبت به خداى تعالى دارد ، برخى از محتويات دعا به شرح ذيل است : 1 - علم خداى تعالى بىحدّ و حصر است ، خداوند به همه چيز احاطهء علمى دارد و هيچ ذرّه‌اى در زمين و آسمان از علم او پوشيده نيست . 2 - همهء موجودات در قبضهء قدرت حق تعالى هستند و لحظه‌اى از او بىنياز نمىباشند زيرا همگى مملوك او و در تحت سيطرهء و قدرت او مىباشند . 3 - براستى بيمناكترين مخلوق از عذاب خدا و مطيع‌ترين و عابدترين بندهء او ، كسانى هستند كه به عظمت ذات مقدس او آگاهى و معرفت دارند و در پيشاپيش همهء اهل عرفان جمع علما هستند كه خداوند دربارهء ايشان فرموده است : « إنما يخشى اللّه من عباده العلماء . » « فقط از بندگان خدا دانشمندان خوف و خشيت الهى را دارند . » 4 - پست‌ترين بندگان و زيانكارتر از همه و كم‌بينش‌تر و نادانتر ، آن كسانى هستند كه غير خدا را مىپرستند و نسبت به او مشركند و پيامبران او را تكذيب مىنمايند . 5 - همانا خداى تعالى مرگ را بر تمام مخلوقات خويش گسترش داده است و سرانجام همه به سوى او خواهند رفت تا نيكوكاران را پاداش نيك بدهد و كافران را به جزاى بد اعمالش برساند . 6 - امام عليه السلام ، در اين دعاى شريف ، ايمان بدون قيد و شرط خود را نسبت به خدا و تصديق به پيامبران و انبياى او و بيزارى از هر معبود و غير خدا اعلام كرده است . 7 - امام عليه السلام از خضوع و خشوع مطلق خويش در پيشگاه خداى